Veteranen Zevenaar aanwezig bij indrukwekkende Molukse herdenking.
Afgelopen zaterdag vond in Zevenaar een bijzondere en indrukwekkende herdenking plaats ter nagedachtenis aan de eerste generatie Molukse KNIL-militairen. Ook wij, als Vereniging Veteranen Zevenaar, waren hierbij vertegenwoordigd met het bestuur en een aantal van onze leden.
De herdenking begon op de parkeerplaats van begraafplaats Rosorum, waar het al vroeg op de ochtend merkbaar drukker was dan gebruikelijk. Vanuit dit verzamelpunt vertrok een waardige stoet, gedragen door een grote en diverse opkomst. Families, jong en oud, kwamen samen om stil te staan bij hun geschiedenis. De sfeer was bijzonder: naast het plechtige karakter voelde het ook als een hechte familiebijeenkomst, waarin mensen elkaar steun boden en er veel aandacht was voor de oudere generatie.
Op de begraafplaats vormden militairen een erehaag, terwijl familieleden in een kring stonden met foto’s van hun dierbaren. Traditionele Molukse kleding en muziek gaven de ceremonie een persoonlijke en culturele diepgang. Na toespraken werd een monument onthuld met de namen van zeven militairen. Na een minuut stilte vertrok de stoet, met militaire eer, richting de rooms-katholieke begraafplaats aan de Arnhemseweg.
Een bijzondere rol was weggelegd voor burgemeester Luciën van Riswijk. Hij liep mee in de stoet en nam plaats in een traditionele Molukse Prahoe, een ceremoniële boot die wordt ingezet bij belangrijke gelegenheden. Daarmee onderstreepte hij de verbondenheid van de gemeente met de Molukse gemeenschap.
Ook op de volgende locaties langs de route – waaronder het Raadhuisplein en de protestantse begraafplaats – werd stilgestaan bij de geschiedenis van de Molukse KNIL-militairen. Er werden opnieuw namen voorgelezen, monumenten onthuld en momenten van stilte gehouden. Tijdens zijn toespraak sprak burgemeester Van Riswijk openlijk over het leed dat deze eerste generatie heeft moeten doorstaan. Hij benadrukte het belang van erkenning voor hun geschiedenis en de moeilijke omstandigheden waarin zij destijds naar Nederland kwamen.
De dag werd afgesloten met een kerkdienst en een samenzijn, waarin ruimte was voor ontmoeting en reflectie. De emoties waren voelbaar, maar er was ook een gevoel van verbondenheid en groeiend begrip. Zoals één van de aanwezigen treffend verwoordde: “Dit is het minste dat deze gemeenschap verdient. Het werd tijd dat we beter begrijpen wat er gespeeld heeft.”
Als Vereniging Veteranen Zevenaar kijken wij terug op een waardige en betekenisvolle herdenking. Wij zijn dankbaar dat wij hierbij aanwezig mochten zijn en onze betrokkenheid konden tonen bij deze belangrijke geschiedenis.
